حالت
Infinitiv mit zu
به کار بردن (zu ) با ساده ترین حالت فعل یا (infinitiv )
شامل چند حالت است:
1. بعد از استفاده از بعضی کلمات در پایان قسمت اول جمله – که این کلمات را باید حفظ کنید.(این کلمات لیست کاملا" مشخصی ندارند وبهترین روش اینست که شما باید آنها را هر کجا که دیدید در یک برگهء مخصوص برای (infinitive mit zu ) یادداشت کنید و در دراز مدت یاد بگیرید. (مثلا schön یا Zeit یا Geld )
2. در حالت um zu + infknitiv (تا / تا بدین وسیله)
3. در حالت ohne zu + infinitiv ( بدون اینکه )
4. در حالت anstatt zu + infinitiv ( به جای اینکه )
مثالها:
از آشنا شدن باهات خوشوقتم: |
.Es ist schön, dich zu kennen |
من اینجا هستم تا اورا ببینم. |
او رفت بدون گفتن کلمه ای. |
من یک email میفرستم به جای اینکه بهت زنگ بزنم. |
.Ich schicke eine E-mail, anstatt dich anzurufen |
او وقتی برای یادگیری ندارد: |
Sie hat keine Zeit zu lernen. |
خواهش میکنم برو: |
Ich bitte dich zu gehen. |
تام سعی میکند آواز بخواند: |
Tom versucht zu singen. |
در فعلهای جدا شدنی ( zu ) در بین دو قسمت فعل قرار میگیرد.
|
.Sie hat kein Geld einzukaufen |
من از تو خواهش میکنم که بروی. |
.Ich bitte dich wegzugehen |
تام سعی میکند تلوزیون ببیند. |
.Tom versucht fernzusehen |
